Home
- Details
- Geschreven door: Bert
- Categorie: Uncategorised
- Hits: 33
Afgelopen dinsdag komt het bericht dat ZZ Top drummer Frank Beard (ja, de enige zonder baard) is overleden.
Ik ben met mijn serie verhaaltjes over mijn favoriete artiesten begonnen aan het einde van het alfabet met ZZ Top. Een band die in 2019 zijn 50e verjaardag viert met de verzamelaar Goin' 50. Daarmee zijn ze de inspiratie voor mijn serie met Spotify lijstjes die ik in 2021 start. Het jaar waarin ondergetekende 50 wordt en ook het jaar waarin ZZ Top bassist Dusty Hill overlijdt. Uiteraard heb ik wat wijzigingen doorgevoerd om een aantal persoonlijke favorieten binnen de 50 nummers te laten passen.
De mannen met baarden komen voor het eerst mijn leven binnenrijden met Gimme All Your Lovin' en de daaropvolgende hits van de albums Eliminator en Afterburner. De hilarische video's met de band steevast vergezeld door 3 mooie meiden in hun knalrode Ford hotrod zijn vaak te zien op Sky Channel. MTV bestaat dan nog niet eens in Europa. En ik wens mezelf dan ook zo'n coole ZZ Top sleutelhanger...
Voor vandaag pak ik een minder bekend nummer van de band: Rough Boy. De derde single van Afterburner en -in tegenstelling tot de andere ZZ Top hits- geen lekker vette rocker, maar een redelijk subtiele powerballad met een fantastische typische Billy Gibbons gitaarsolo. Coole video erbij die speelt op een groot ruimteschip. De ZZ Top hotrod is veranderd in een spaceshuttle en in plaats van de 3 mooie meiden zie je nu vooral een set benen langs lopen. De band zelf zie je ook amper, er komen wat handen en een deel van hun gezichten uit TV schermen, maar de sleutelhanger heeft de ruimtereis gelukkig wel overleefd. In de Nederlandse hitlijsten komt het nummer niet verder dan een wat schamele plek 81 in de Single Top 100.
De video van Rough Boy staat hier.
In mijn ZZ Top Spotify lijstje staat de albumversie van Rough Boy met een nog wat langere solo.
Kort na Eliminator en Afterburner leer ik de eerdere albums kennen via The ZZ Top Sixpack die ik op cassettebandjes opneem en mijn allereerste zelf gekochte CD ooit: het ZZ Top album Deguëllo. De terugkeer van de band nadat Frank Beard is afgekickt van drugs. In ZZ Top termen zijn ze op Europese tournee geweest en hebben Billy en Dusty hun karakteristieke lange baarden laten groeien. Al de genoemde album hebben allemaal heeeeel veel draaiuren gemaakt.
The Sixpack krijgt vaak als kritiek dat het niet klinkt als de oorspronkelijke albums. Het is de eerste keer dat de eerdere muziek van ZZ Top op CD verschijnt. Voor The Sixpack en de daarna volgende CD versies zijn de oorspronkelijke masters aangevuld met extra drums en gitaar effecten. Het is de bedoeling dat die oudere albums wat meer klinken à la Eliminator en Afterburner. Het stoort mij niet echt, maar als je voor origineel gaat, moet je dus de oorspronkelijke albums op LP kopen of CD’s met de remasters die nà 2006 zijn verschenen. Eerdere CD versies bevatten allemaal de remix versies van The Sixpack.
In mijn bandjes spelen we lang covers van A Fool For Your Stockings (een van onze versies opgenomen in de oefenruimte), Jesus Just Left Chicago (opgenomen in Music Lab studio in Den Haag), She Loves My Automobile en Tush.
Meer info over ZZ Top staat hier.
In 2009 zie ik de band pas live in de Heineken Music Hall. De setlist staat hier. Het duurt even voor ze echt op gang komen, maar zodra Billy Gibbons zijn blues hat opzet, gaat het los. Met aan het einde van het concert toch weer die jaren 80 video's op groot scherm. Never change a winning team. Na afloop koop ik (samen met vele anderen) eindelijk die felbegeerde ZZ Top sleutelhanger.
Ga ervan genieten
- Details
- Geschreven door: Bert
- Categorie: Uncategorised
- Hits: 63
Een 22-Pistepirkko is Fins voor een citroenlieveheersbeestje, een lieveheersbeestje met 22 stippen. Het is tevens de naam van de groep 22-Pistepirkko, die is opgericht in 1980 in Utajärvi (Noord-Finland) en in de zomer van 2024 de laatste optredens heeft gedaan.
De naam van de band verwijst naar The Beatles (beetles zijn tenslotte kevers…).
De band bestaat uit de broers Asko (bas, toetsen) en P.K. Keränen (gitaar, zang) samen met Esa (Espe) Haverinen (drums, percussie). De eerste invloeden komen vooral uit de garagerock en psychedelische rock van eind jaren 60. De eerste ep (1983) en het eerste album (1984) zijn nog in het Fins, daarna schakelt de groep over op het Engels.
22-Pistepirkko heeft in de loop van haar bestaan elementen geput uit veel stijlen zoals rock, punk en elektronische muziek en heeft deze verwerkt in de eigen sound, die door veel critici dan ook eigenzinnig en herkenbaar wordt genoemd.
De platen van 22-Pistepirkko zijn nooit commerciële successen geweest; daar staat tegenover dat de band een grote en trouwe internationale cultaanhang heeft. De groep trad op over de hele wereld, onder andere op Roskilde en op Lowlands.
Ik leer ze kennen via het album Eleven uit 1998 en heb ze 2x live gezien. Het moet gezegd: de muziek en de optredens van 22-p zijn vooral leuk voor liefhebbers. Elk liedje klinkt anders en de band is niet in één genre te vangen. De muziek verspringt van rock-’n-roll naar dromerige, psychedelische (en lange) nummers om daarna een sprongetje naar snelle instrumentale surf à la Dick Dale te maken. Wel steeds met spannende en experimentele trekjes zoals een venijnig orgeltje, electronica of een bas met vette distortion. Asko Keränen is bij optredens vaak een blikvanger, hij lijkt altijd een beetje op een andere planeet rond te hangen.
De band ligt tussen 2015 en 2022 een tijd lang stil, omdat de wel vaker ruziënde broers Asko en P.K. nu echt even genoeg hebben van elkaar. Ze doen allemaal ook solo dingen. In 2022 verschijnt het laatste album van de band Kind Hearts Have A Run Run. De band heeft een eigen officieel YouTube kanaal. Als ik naar hun officiële website ga, volgen allerhande beveiligingsmeldingen.
Waar moet je 22-Pistepirkko gaan zoeken? Denk Violent Femmes, denk de onnavolgbare teksten van Captain Beefheart, maar dan met een Scandinavisch-Engels accent, maar denk ook aan melodie en herkenbaarheid. Moeilijk en gemakkelijk tegelijk. Iemand zei ooit dat de muziek van 22-Pistepirkko uitstekend zou passen in de mysterieserie Twin Peaksvan regisseur David Lynch. Net als de films van Lynch is de muziek van 22-p niet naar ieders smaak en echt alternatief.
Hier vind je het Spotify lijstje van van deze Finse eigenheimers 😎
Ga ervan genieten
- Details
- Geschreven door: Bert
- Categorie: Uncategorised
- Hits: 50
Elke week een mixtape lijstje op Spotify met 90 minuten muziek van de afgelopen 90 jaar.
Ga ervan genieten.
- Details
- Geschreven door: Bert
- Categorie: Uncategorised
- Hits: 66
Op 31 juli is Jerney Kaagman overleden, zij is bij mij vooral bekend als zangeres van de groep Earth & Fire. Je kan haar natuurlijk ook kennen als jurylid van talentenjacht Idols.
Ik richt me even op Earth & Fire, de popgroep uit de jaren zeventig en tachtig van de 20e eeuw. De leden zijn afkomstig uit Voorschoten, Voorburg en Leidschendam. De groep heeft als voornaamste bandleden Jerney Kaagman (zang) en de tweelingbroers Gerard (keyboards) en Chris Koerts (gitaar). De overige bandleden wisselen in de loop van de tijd. Drummer op de eerste twee hits is Cees Kalis, die daarna kiest voor een baan in het onderwijs. Hij wordt vervangen door Ton van der Kleij. Basgitarist Hans Ziech wordt in 1974 vervangen door Theo Hurts, die in 1978 wordt opgevolgd door Bert Ruiter.
Meer info op wiki en op de officiële Nederlandse Earth & Fire website,
Ik leer Earth & Fire kennen via Weekend en dan vooral het clipje bij Toppop. Geen episch meesterwerk met allerlei lagen, maar wel een lekker liedje en gelijk ook het enige Earth & Fire nummer dat ik weleens heb gespeeld met een van mijn bandjes.
Ik leer de band pas echt op waarde schatten als ik wat dieper ga graven. Claw Boys Claw brengt in 1988 het covers album Hitkillers uit en die opent met hun versie van Earth & Fire hit(je) Ruby Is The One. Een poosje later loop ik tegen een vriendelijk geprijsde verzamel cd van Earth & Fire aan. En die maakt veel draai uren, zeker in de tijd dat ik zelf in Voorburg woon, tenslotte deels de thuisbasis van Earth & Fire.
Mijn toenmalige HTM collega en bijna buurman Wil Bentvelzen is goed bevriend met voormalig Earth & Fire drummer Ton van der Kleij. Allebei zijn al flink wat jaar overleden. Wil vindt Ton overigens beter als hij in een andere band, Voorburgse local heroes Levy Joe speelt.
Wil zelf verzorgt in een nog grijzer verleden vaak de beveiliging bij allerlei optredens in de reeds lang geleden gesloopte Voorburgse sporthal De Vliegermolen. Niet de minste namen die daar hebben opgetreden (The Who, The Eagles, Slade, The Police, Blue Öyster Cult, J.J. Cale en uiteraard een hele zwik NL bands waaronder ook weer Earth & Fire). Tja, zo komt het ineens wel erg dichtbij… Den Haag Beatstad, maar vlak dus ook Voorburg niet uit.
Het Spotify lijstje is dit keer chronologisch samengesteld. Ruimte uiteraard voor de fijne single hits, maar ook voor een paar flink uitgesponnen album tracks die niet zelden een hele plaatkant in beslag nemen.
Ga ervan genieten en R.I.P. Jerney