Kanis en Gunnink, het koffiemerk van mijn ouders, is in 1996 hip. Er komen cd's uit en die kan je bij elkaar sparen met de punten op de verpakking van de koffie. Twee delen uit de cd serie, Golden Hits II en Golden Summer Hits zijn al gauw in huis. Veel van het repertoire op die cd's belandt al snel op autoteepjes die ik dan nog trouw maak, zowel voor mezelf, als voor mijn zus als voor mijn ouders.
Laatste nummer op de Golden Summer Hits cd is I've Got The Music In Me van de Engelse zangeres Kiki Dee. Een hit uit 1974 en ook de eerste hit van Kiki in Nederland. Kiki zingt al sinds 1963, maar wordt pas tien jaar later bij breder publiek bekend als ene Elton John zich over haar zangcarrière ontfermt. Hun bekendste nummer samen is natuurlijk Don't Go Breaking My Heart. Kiki en Elton nemen bijna twintig jaar later nog een duet op True Love, dat is Kiki's laatste hit in Nederland. Maar eerlijk is eerlijk, dat I've Got The Music In Me vind ik eigenlijk een veel leuker nummer dan die duetten met Elton.
I've Got The Music In Me is ook de tune van het Vlaamse VRT1 programma De Notenclub. Daarin spelen bekende Vlamingen een semi spontaan muziekspel, daarbij op piano begeleid door niemand minder dan Miguel Wiels. Die is tegenwoordig huispianist bij Even Tot Hier en schrijver van een heel ruim 200 hits voor K3 en andere Studio 100 acts.
Het nummer I've Got The Music In Me is geschreven door Bias Boshell, op dat moment de toetsenist van de Kiki Dee Band. Een paar jaar eerder speelt Bias nog in een heel andere fijne, maar veel obscuurdere band Trees. De band maakt twee albums vol met progressieve folkrock, enigszins in de sfeer van bekendere tijdgenoten als Fairport Convention en Pentangle, maar dan met een flinke psychedelische saus erover.
Het eerste nummer van Trees heb ik al eerder leren kennen. The Garden Of Jane Delawney, het titelnummer van de eerste Trees plaat, staat op een verzamel 2LP met de fraaie titel Fill Your Head With Rock. En dat album leen ik rond 1990 van Ome Jaap. Vrijwel het hele album kun je hier luisteren op Spotify.
Op die plaat staan nummers van artiesten op het CBS label. Bekende namen als The Byrds, Chicago, Santana, Blood Sweat & Tears, maar ook veel minder bekende namen als Steamhammer, Tom Rush en Moondog. En The Garden Of Jane Delawney van Trees dus. Ik vind het wel een aardig nummer, maar wordt nog niet direct aangespoord om op zoek te gaan naar het album. Terwijl dat toch wel beetje de bedoeling van die Fill Your Head With Rock plaat is. In eerste instantie gaat mijn verzamelwoede naar de bekendere namen.
Een paar jaar later koop ik op een platenbeurs een vergelijkbaar verzamelalbum Together! (16 great tracks from 16 great CBS albums), wederom artiesten van het CBS label, meestal wat minder bekende nummers. Vrijwel het hele album vind je hier op Spotify. En op die plaat staat het Trees nummer Fool, afkomstig van hun tweede album On The Shore. En ja, dat vind ik dus echt een geweldig nummer. Dus daar ga ik wel op zoek naar het bijbehorende album. En ja, dat hele album is ook geweldig.
Het speelt allemaal in de tijd ver voordat je op internet alle info in een paar klikken bij elkaar zoekt. En omdat de band al redelijk obscuur is tijdens het korte bestaan begin jaren 70, vind ik er ruim twintig jaar later maar weinig info over.
Dat verandert als Gnarls Barkley, bekend van hun fijne hit Crazy uit 2006, een nummer van Trees samplet op het titelnummer van hun eerste album St. Elsewhere. Ik vind ook dat hele album geweldig, maar het titelnummer steekt er wat mij betreft nog eens extra bovenuit. Gnarls Barkley is een band die weliswaar een stuk succesvoller is dan Trees, maar uiteindelijk toch ook maar twee albums produceert. Hun tweede album The Odd Couple verschijnt in 2008. Bij Gnarls Barkley is het wat mij betreft net andersom: eerste album geweldig, tweede album wel OK.
Maar goed, een sample van de traditional Geordie in de uitvoering van Trees dus in St. Elsewhere van Gnarls Barkley. En dan de geniale Danger Mouse productie in combinatie met die getergde stem van Ceelo Green, ja, dan heb je wat mij betreft een hit gemaakt.
Na Trees en de Kiki Dee Band maakt Bias Boshell een album met Andrew Pryce Jackman en speelt in Barclay James Harvest (volgens eigen zeggen The Poor Man's Moody Blues) en daarna in de echte Moody Blues. Met Barclay James Harvest is Bias zelfs een van de eerste artiesten die optreedt in de DDR, het album Glasnost is live opgenomen tijdens dat concert. De Muur staat dan nog stevig op zijn plek. Knight Rider en Baywatch held David Hasselhoff zal die muur pas twee jaar later eigenhandig neerhalen, althans zo denkt hij zelf...
Bias speelt in 2018 samen met gitarist David Costa ook in de "reunie" van Trees onder de naam On The Shore Band.
Gitaristen David Costa en Barry Clarke spelen na Trees nog samen in een band Casablanca. David start intussen zijn eigen ontwerpstudio en maakt sindsdien albumhoezen voor onder andere Queen, Eric Clapton, Genesis, Elton John en Kiki Dee. Barry Clarke hangt zijn gitaar in de wilgen en wordt juwelier.
Drummer Stephen Unwin Brown maakt nog een album met de band Capricorn en wordt daarna leraar op een basisschool.
Zangeres Celia Humphris is na Trees nog te horen op albums van folk artiesten als Phil Trainer, Judy Dyble, Dodson and Fogg en Galley Beggar. Maar ze maakt ook carrière als voice-over en is in Groot Brittanië lange tijd te horen als omroepstem in de trein en metro. Ze verhuist in 2004 naar de Provence waar ze werkt als huwelijksambtenaar. Celia overlijdt daar begin 2021.
De hits van Kiki Dee, Trees, Gnarls Barkley en liedjes van andere albums waar je leden van Trees kunt horen heb ik allemaal weer in een Spotify lijstje gepropt.
Check de fraaie website van de band, waar je ook de boxset Trees kunt bestellen, ben je in één keer klaar.
Ga ervan genieten.