Home

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 22 augustus 2026

Hits: 83

En zo is de zomer alweer bijna voorbij.

Ik zit de laatste weken even in een soort tijdmachine waarin mijn eigen vrienden- en kennissenkring een belangrijke rol speelt. 

Het begint met mijn neef Mik. Die is momenteel op interrail reis. Datzelfde heb ik dik 30 jaar geleden ook eens gedaan, toen als uiteindelijk eenmalig avontuur met mijn vriend Sjors. 

Ik leer Sjors kennen als ik in 1989 naar de MEAO Leiden ga na een mislukt 5 VWO jaar. In de klas zitten voormalige middelbare schoolgenoten als Ed Tromp en Jaco Putker. Al snel ontdekken we een gezamenlijke liefde voor muziek en willen samen een band oprichten. Ondergetekende op drums, Ed op gitaar en zang en Jaco - hoe kan het anders met zo'n naam - op bas. Ed zit dan qua smaak in de hoek ZZ Top, The Police en AC/DC, Jaco zit dan meer in de hoek Funkadelic, Frank Zappa en Prince. Ik pas er met mijn muzieksmaak wonderwel precies tussen. Maar de band komt in elk geval nooit van de grond. Als we de MEAO verlaten hebben, verwatert het contact, eerst met Ed, later ook met Jaco.

In diezelfde klas zit Sjors die tijdens mijn spreekbeurt over "de groeiende rol van de oude knar in de popmuziek" (typisch  MEAO onderwerp) met goede inhoudelijke vragen komt. Ah, een andere muzieknerd. Begin van een vriendschap.

We komen vaak bij elkaar over de vloer en op een goed moment ontstaat het plan om een demo radioprogramma te maken in mijn tot studio omgebouwde zolderkamer en die te sturen naar Bram van Splunteren, dan vooral bekend van VPRO programma's als Onrust. Nooit wat op terug gehoord.

In 1991 ga ik met Ed en mijn zus Linda naar Pinkpop. Daar kom ik Sjors tegen met zijn vriendenclub, met daarin onder andere Alfred, Alex en Tom. Sjors en Alfred kennen elkaar al sinds lagere school. Alfred en Alex zitten samen op school waarvan me de naam even is ontschoten. En Alex en Tom kennen elkaar al ongeveer hun hele leven.

In 1992 bezoeken we met die hele club Rock Torhout. Sjors neemt Arjen Grolleman, Roel en Bert mee. Het wordt een wat onstuimig feestje dat qua verhalen elk jaar erna alleen maar legendarischer wordt.

Na Torhout 1992 vertrekken Sjors en ondergetekende op interrail vakantie naar Portugal. We zijn eerst 4 dagen in Parijs inclusief bezoek aan het graf van Jim Morrison op Père-Lachaise. Vervolgens door naar stadscamping Biarritz, in Frans Baskenland, waar binnen 2 uur tijd al mijn geld en reispapieren zijn gestolen. Terug naar Bordeaux om een tijdelijk paspoort aan te vragen bij het Nederlands consulaat. En een hoop andere geregel en gedoe. Rest van de treinreis heb ik afgelegd met losse vervoerbewijzen, want de interrailkaart zit ook bij het gestolen goed.

Eindbestemming is de uiterste zuidwest punt van Europa, Sagres in Portugal. Het urenlang in treinen hangen doet wonderen voor meligheid en zo zijn de typetjes Toos en Toos ontstaan. Losjes gebaseerd op de Dik Voormekaar Show natuurlijk. Het begint steevast met "Toos meid,..." waarna een meestal hilarisch verhaal volgt waarin sherry drinken, een grote liefde voor Herman Emmink en/of Koos Alberts en allerlei andere gekkigheid steevast een plekje vinden.

Ik heb ook een Odyssee reisgids Portugal mee, maar we gebruiken die als gids waar we vooral niet heen willen. Bartho en Leo zijn wat dat betreft een prima baken. De reisgidsen bestaan nog steeds, nu dan ook nog digitaal. Maar eerlijk gezegd, de interesse is dan vooral stranden, eet- en drinktenten, plekken waar je sigaretten kunt kopen en maar bar weinig culturele landmarks.

Een ander belangrijk (en nogal zwaar) item onderweg is de radiocassetterecorder. En de 20 cassettebandjes die ik heb meegenomen, gewikkeld in mijn slaapzak. Eerste levensbehoeften die gek genoeg dan weer niet zijn gestolen.

Alex en Alfred gaan ook samen op vakantie en later zelfs met zijn tweeën wonen in één flat. Bij de entree staat hun geuzennaam op het bordje naast de bel: Van Duin en Van Dusschoten. U ziet wellicht een terugkerend thema.

Het jaar erna gaan Sjors en ik weer op vakantie naar Portugal, dit keer met de auto. Jaap, de vader van Sjors, is kort voor ons vertrek overleden. Dus we reizen met een wat aangepast plan. We nemen Nel, de moeder van Sjors, ook mee op het eerste en het laatste deel van de reis. Zij gaat naar Saint-Jean de Luz, wederom in Frans Baskenland (en geboorteplaats van Maurice Ravel, die van de Bolero). Sjors en ik reizen na die tussenstop door naar Portugal. Onderweg wederom de nodige teepjes mee.

Weer een jaar later gaan Sjors en ik nog een keer op reis, alleen komen we dan niet verder dan Bidart in, je raadt het al, Frans Baskenland.

Dan volgt een aantal jaar zonder gezamenlijke vakanties, maar Sjors en ik maken intussen wel samen radioprogramma's bij de Leidse lokale omroep. Eerst bij de inmiddels gelegaliseerde piratenzender Freewave, later bij Holland Centraal, de directe opvolger ervan. Toos en Toos komen soms nog weleens aanwaaien tijdens onze uitzendingen.

In de zomer van 2000 doen we het nog eens dunnetjes over met wederom een reis met veel muziek, drank (met name port) en Portugese SG sigaretten, dit keer naar Odeceixe in Portugal. Als we dan langs Bidart rijden, zeikt het daar van de regen en is de buitentemperatuur 14 graden, snel door dus. In later jaren zal ik nog vaak naar Bidart en omgeving op vakantie gaan, maar dat is weer een heel ander verhaal. 

Met Alfred speel ik intussen in diverse bandjes, hij op gitaar, ik op drums. Dat contact verwatert nadat hij zijn vrouw Maaike leert kennen bij de voorbereidingen voor een musical waarbij Alfred en ik in de band spelen. Niet op een heel amicale manier komt de vriendschap zo aan een voorlopig eind.

Met Alex, Tom, Roel en Bert en nog een stel andere vrienden bezoek ik nog altijd met enige regelmaat concerten, festivals. En we spelen met een regelmatige onregelmaat bij een van de vrienden thuis een zelf samengestelde popquiz, later omgevormd tot pubquiz, zodat ook andere onderwerpen dan alleen muziek aan de orde komen. 

Een paar weken geleden krijg ik bericht dat Nel na een kort ziekbed is overleden. 92 zomers jong. Op de uitvaart wordt uitgebreid stilgestaan bij de vele vakanties. Er zijn blijkbaar meer foto’s van Nel en familie op vakantie dan thuis. Dat is wel een familietrekje, Sjors/Toos is voor zijn werk vaak op pad in al dan niet ver buitenland en moet elk jaar toch zeker wel één keer naar zijn nieuwe geliefde vakantieland Mexico… Wellicht komt die inspiratie daarvoor nog bij de Zangeres zonder naam vandaan. Toos meid, je weet maar niet...

Alfred is ook aanwezig bij de uitvaart van Nel. Na afloop spreek ik hem, voor het eerst in dik 25 jaar. Blijken we uiteindelijk toch meer gemeen te hebben dan we lang hebben willen toegeven. Alfred is inmiddels kinesioloog geworden, ik heb een (momenteel niet erg actieve) praktijk als shiatsu en sensitherapeut. Sjors is lange tijd vaste klant van mijn dan net opgestarte praktijk. Rond corona komt een beetje de klad erin. 

Sjors maakt naast zijn werk nog altijd radio, tegenwoordig bij Sleutelstad, ook weer in Leiden. Afgelopen jaar presenteert hij met twee collega's de Zonnige 50. Voor de nieuwe editie van die lijst kun je nu nog stemmen. De uitzending ervan staat gepland op 6 september.

Ik heb daarentegen maar eens een Spotify lijstje gemaakt met een selectie van de hits die we onderweg tijdens onze gezamenlijke vakanties hebben gehoord, vanaf cassette of gewoon uit de radio. 92 stuks, precies zo oud als Nel is geworden. Ik vermoed alleen dat er weinig overlap is met de Zonnige 50 van Sleutelstad, laat dat vooral de pret niet drukken.

Deze zomer is dan wel almost gone, maar laten we er nog even van genieten. RIP Nel 

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 19 augustus 2026

Hits: 72

Afgelopen dinsdag komt het bericht dat ZZ Top drummer Frank Beard (ja, de enige zonder baard) is overleden.

Ik ben met mijn serie verhaaltjes over mijn favoriete artiesten begonnen aan het einde van het alfabet met ZZ Top. Een band die in 2019 zijn 50e verjaardag viert met de verzamelaar Goin' 50. Daarmee zijn ze de inspiratie voor mijn serie met Spotify lijstjes die ik in 2021 start. Het jaar waarin ondergetekende 50 wordt en ook het jaar waarin ZZ Top bassist Dusty Hill overlijdt. Uiteraard heb ik wat wijzigingen doorgevoerd om een aantal persoonlijke favorieten binnen de 50 nummers te laten passen.

De mannen met baarden komen voor het eerst mijn leven binnenrijden met Gimme All Your Lovin' en de daaropvolgende hits van de albums Eliminator en Afterburner. De hilarische video's met de band steevast vergezeld door 3 mooie meiden in hun knalrode Ford hotrod zijn vaak te zien op Sky Channel. MTV bestaat dan nog niet eens in Europa. En ik wens mezelf dan ook zo'n coole ZZ Top sleutelhanger...

Voor vandaag pak ik een minder bekend nummer van de band: Rough Boy. De derde single van Afterburner en -in tegenstelling tot de andere ZZ Top hits- geen lekker vette rocker, maar een redelijk subtiele powerballad met een fantastische typische Billy Gibbons gitaarsolo. Coole video erbij die speelt op een groot ruimteschip. De ZZ Top hotrod is veranderd in een spaceshuttle en in plaats van de 3 mooie meiden zie je nu vooral een set benen langs lopen. De band zelf zie je ook amper, er komen wat handen en een deel van hun gezichten uit TV schermen, maar de sleutelhanger heeft de ruimtereis gelukkig wel overleefd. In de Nederlandse hitlijsten komt het nummer niet verder dan een wat schamele plek 81 in de Single Top 100.

De video van Rough Boy staat hier.

In mijn ZZ Top Spotify lijstje staat de albumversie van Rough Boy met een nog wat langere solo.

Kort na Eliminator en Afterburner leer ik de eerdere albums kennen via The ZZ Top Sixpack die ik op cassettebandjes opneem en mijn allereerste zelf gekochte CD ooit: het ZZ Top album Deguëllo. De terugkeer van de band nadat Frank Beard is afgekickt van drugs. In ZZ Top termen zijn ze op Europese tournee geweest en hebben Billy en Dusty hun karakteristieke lange baarden laten groeien. Al de genoemde album hebben allemaal heeeeel veel draaiuren gemaakt.

The Sixpack krijgt vaak als kritiek dat het niet klinkt als de oorspronkelijke albums. Het is de eerste keer dat de eerdere muziek van ZZ Top op CD verschijnt. Voor The Sixpack en de daarna volgende CD versies zijn de oorspronkelijke masters aangevuld met extra drums en gitaar effecten. Het is de bedoeling dat die oudere albums wat meer klinken à la Eliminator en Afterburner. Het stoort mij niet echt, maar als je voor origineel gaat, moet je dus de oorspronkelijke albums op LP kopen of CD’s met de remasters die nà 2006 zijn verschenen. Eerdere CD versies bevatten allemaal de remix versies van The Sixpack.

In mijn bandjes spelen we lang covers van A Fool For Your Stockings (een van onze versies opgenomen in de oefenruimte), Jesus Just Left Chicago (opgenomen in Music Lab studio in Den Haag), She Loves My Automobile en Tush.

Meer info over ZZ Top staat hier.

In 2009 zie ik de band pas live in de Heineken Music Hall. De setlist staat hier. Het duurt even voor ze echt op gang komen, maar zodra Billy Gibbons zijn blues hat opzet, gaat het los. Met aan het einde van het concert toch weer die jaren 80 video's op groot scherm. Never change a winning team. Na afloop koop ik (samen met vele anderen) eindelijk die felbegeerde ZZ Top sleutelhanger.

Ga ervan genieten

Details

Geschreven door: Bert

Categorie: Uncategorised

Gepubliceerd: 15 augustus 2026

Hits: 201

Een 22-Pistepirkko is Fins voor een citroenlieveheersbeestje, een lieveheersbeestje met 22 stippen. Het is tevens de naam van de groep 22-Pistepirkko, die is opgericht in 1980 in Utajärvi (Noord-Finland) en in de zomer van 2024 de laatste optredens heeft gedaan.

De naam van de band verwijst naar The Beatles (beetles zijn tenslotte kevers…).

De band bestaat uit de broers Asko (bas, toetsen) en P.K. Keränen (gitaar, zang) samen met Esa (Espe) Haverinen (drums, percussie). De eerste invloeden komen vooral uit de garagerock en psychedelische rock van eind jaren 60. De eerste ep (1983) en het eerste album (1984) zijn nog in het Fins, daarna schakelt de groep over op het Engels.

22-Pistepirkko heeft in de loop van haar bestaan elementen geput uit veel stijlen zoals rock, punk en elektronische muziek en heeft deze verwerkt in de eigen sound, die door veel critici dan ook eigenzinnig en herkenbaar wordt genoemd.

De platen van 22-Pistepirkko zijn nooit commerciële successen geweest; daar staat tegenover dat de band een grote en trouwe internationale cultaanhang heeft. De groep trad op over de hele wereld, onder andere op Roskilde en op Lowlands.

Ik leer ze kennen via het album Eleven uit 1998 en heb ze 2x live gezien. Het moet gezegd: de muziek en de optredens van 22-p zijn vooral leuk voor liefhebbers. Elk liedje klinkt anders en de band is niet in één genre te vangen. De muziek verspringt van rock-’n-roll naar dromerige, psychedelische (en lange) nummers om daarna een sprongetje naar snelle instrumentale surf à la Dick Dale te maken. Wel steeds met spannende en experimentele trekjes zoals een venijnig orgeltje, electronica of een bas met vette distortion. Asko Keränen is bij optredens vaak een blikvanger, hij lijkt altijd een beetje op een andere planeet rond te hangen.

De band ligt tussen 2015 en 2022 een tijd lang stil, omdat de wel vaker ruziënde broers Asko en P.K. nu echt even genoeg hebben van elkaar. Ze doen allemaal ook solo dingen. In 2022 verschijnt het laatste album van de band Kind Hearts Have A Run Run. De band heeft een eigen officieel YouTube kanaal. Als ik naar hun officiële website ga, volgen allerhande beveiligingsmeldingen. 

Waar moet je 22-Pistepirkko gaan zoeken? Denk Violent Femmes, denk de onnavolgbare teksten van Captain Beefheart, maar dan met een Scandinavisch-Engels accent, maar denk ook aan melodie en herkenbaarheid. Moeilijk en gemakkelijk tegelijk. Iemand zei ooit dat de muziek van 22-Pistepirkko uitstekend zou passen in de mysterieserie Twin Peaksvan regisseur David Lynch. Net als de films van Lynch is de muziek van 22-p niet naar ieders smaak en echt alternatief.

Hier vind je het Spotify lijstje van van deze Finse eigenheimers 😎

Ga ervan genieten