Op Koningsdag 2026 zou ex-KISS gitarist Ace Frehley 75 zijn geworden. Helaas is de beste man afgelopen oktober overleden.
Ace is er samen met drummer Anton Fig verantwoordelijk voor dat ik wil gaan drummen. Dat komt door het Ace nummer Hard Times, dat op de B kant van het KISS hitalbum Dynasty staat. En om nog preciezer te zijn, gaat het dan om de drumroffeltjes net voor het refrein en die dan beluisterd met koptelefoon. Daar werd kleine Bertje steevast een luchtdrummend blij ei van. En eerlijk gezegd, dat is nog steeds niet over, ruim 45 jaar later...
Het rommelt bij de opnames van Dynasty al een tijdje in de KISS gelederen en drummer Peter Criss wordt met stille trom op non actief gezet. Op Dynasty drumt en zingt hij alleen nog zijn eigen nummer Dirty Livin’, maar verder wordt al het drumwerk gedaan door Anton Fig. En die Anton speelt ook de hele plaat Unmasked mee met KISS. Mijn eerste twee KISS platen, maar dat had je misschien al begrepen.
Anton maakt -zover ik weet- zijn allereerste professionele opnames als drummer op de soloplaat van Ace, toen nog binnen KISS context. En in de jaren 1990 speelt hij nog bij andere helden van me: Booker T. & the M.G.’s.
In 1978 brengen alle KISS bandleden op dezelfde dag een eigen soloalbum uit. De verkoopcijfers daarvan vallen nogal tegen, in elk geval in thuisbasis Amerika. Dus als KISS een jaar later doorbreekt in Europa, zijn die soloplaten voor weinig te vinden bij elke platenzaak.
De enige KISS soloplaat die wel goed verkoopt en met New York Groove zelfs een hitsingle oplevert, is die van Ace Frehley. Prompt krijgt Ace op de volgende KISS platen veel meer ruimte toebedeeld om zijn eigen nummers te brengen.
In 1979 steelt Ace de show als de band te gast is in de Tom Snyder show. Hier kun je die terugkijken, het is wel duidelijk waar de Spaceman naam vandaan komt. Maar blijft hilarisch, vooral de blikken van de duidelijk niet geamuseerde Gene en Paul.
Ik weet dit natuurlijk allemaal nog niet als ik voor het eerst die platen van Kiss hoor, maar ik kan inmiddels wel zeggen dat Ace solo wat mij betreft leuker is dan Kiss zelf.
KISS heeft een paar jaar terug de zoveelste afscheidstoernee gedaan, zonder Ace en zonder Peter Criss. Ik krijg een wat bittere smaak in de mond als ik lees dat Gene en Paul op het overlijden van Ace reageren met de term Onvervangbare Rocksoldaat. Dat hebben we ook weleens anders gehoord van die mannen.
De solocarrière van Ace komt wat moeizaam op gang. Zijn eerste plaat verschijnt pas in 1987, ruim 5 jaar na zijn officiële vertrek uit KISS. Onder de bandnaam Frehley's Comet. Het is een plaat die direct in het verlengde ligt van zijn allereerste soloplaat nog als lid van KISS. Net als bij die plaat speelt Anton Fig weer drums en is de productie in handen van Eddie Kramer (bekend van zijn werk met Jimi Hendrix, Led Zeppelin en The Who). In de VS wordt Into The Night een kleine hit. Rock Soldiers is de andere Ace klassieker van die plaat.
Kort erna volgt de tweede plaat van Frehley's Comet, Second Sighting. Eerlijk gezegd, niet de beste plaat die Ace heeft gemaakt. Opvolger Trouble Walkin' is veel sterker. Het is ook de eerste plaat die onder de naam Ace Frehley verschijnt. Op die plaat is bovendien voormalig KISS drummer Peter Criss te gast. Die twee gaan kort erna zelfs op tournee als The Bad Boys From KISS.
Daarna blijft het lang stil. Pas in 2009 is Ace echt helemaal clean, niet langer meer The Spaceman vanwege de bergen drank en drugs die hij jarenlang tot zich neemt. En sindsdien maakt Ace met regelmaat erg leuke, ouderwets rockende platen. En geeft altijd wat rammelende, maar ook steevast rockende optredens waarbij hij per nummer tientallen plectrums het publiek in slingert.
Ik heb het geluk gehad om Ace een paar keer live te zien. Twee keer bij optredens met KISS tijdens de Second Coming periode als Ace en Peter weer tijdelijk in KISS mogen meespelen. Enige studionummer uit diezelfde tijd waarbij ze alle vier tegelijkertijd in één studio zijn is het Ace nummer Into The Void, het highlight van de enige en wat teleurstellende reünieplaat Psycho Circus.
En ook nog twee keer Ace solo gezien. Eerste keer (2008) ben ik daarvoor in mijn eentje naar 013 Tilburg afgereisd. Ace treedt daar op, terwijl KISS rond diezelfde tijd het Arrow Rock festival afsluit, met Eric Singer op drums en Tommy Thayer als vervanger van Ace, de onvervangbare rocksoldaat. De show van Ace is geweldig, die van Kiss met de vervangers is eigenlijk nogal... matig.
Tweede keer Ace is in 2015. Dit keer ongeveer in de achtertuin, in een afgeladen Boerderij Zoetermeer. Dat concert is het eerste concert waar ik samen met Sandra naar toe ben geweest. Direct ervoor hebben we nog romantisch getafeld bij Hofstede Meerzigt (waar we een paar jaar later zijn getrouwd). Het contrast met een volle Boerderij met hysterische KISS fans is best groot...
Veel meer over Ace op de Engelse wikipedia.
In dit Spotify lijstje heb ik alle nummers die Ace schreef voor Kiss op een rij gezet (OK, 2000 Man is origineel van The Rolling Stones), gevolgd door zijn soloplaten, de terugkeer bij Kiss en het vervolg van zijn solocarrière tot aan zijn laatste plaat 10,000 Volts.
R.I.P. Ace Frehley
Ga ervan genieten