Ik zou nog even terugkomen op Tom & Jerry, ook wel bekend als Simon And Garfunkel. Net als Tony Orlando, Neil Sedaka en nog veel meer singer songwriters starten zij hun muziekcarrière in de liedjesfabriek Brill Building.
Eerlijk gezegd: dol op Simon & Garfunkel ben ik nooit echt geweest. The Sound Of Silence is mijn eerste kennismaking met de muziek van die heren. Best OK, al kan ik het de laatste jaren niet meer luisteren zonder automatisch aan die afgrijselijke coverversie van Disturbed te denken die notabene hoger in de Top 2000 staat dan het origineel.
Ik haal een keer Bridge Over Troubled Water bij de Wassenaarse bieb. Wel een teepje van gemaakt, maar al gauw staat daar weer wat anders op dat me op dat moment beter bevalt. Sommige liedjes van Simon And Garfunkel bevallen me dan weer wel. A Hazy Shade Of Winter bijvoorbeeld, zeker in de coverversie van The Bangles. Of Mrs. Robinson, liever ook weer in de coverversie van The Lemonheads.
Vooral met die Art Garfunkel heb ik moeite. Ik blijf hem maar associëren met Bright Eyes, de tranentrekker met die videoclip uit de film Watership Down. Hoogste plek in de Top 40 in 1979. Ik ben veel meer tevreden met I Was Made For Lovin' You van KISS, die dan net onderweg is naar die eerste plek in de Top 40.
Maar ach dat arme konijntje toch… Snik. Ja, en daar moet ik dus altijd aan denken als ik Garfunkel hoor zingen. Niet zo best…
Dan maar liever Paul Simon solo, al is ook daar weleens wat geneuzel te vinden. Graceland uit 1986 is veruit mijn favoriete plaat van Paul Simon en rond dezelfde tijd schaf ik -nieuwsgierig geworden- ook de verzamelaar Greatest Hits Etc aan.
Mijn allereerste grote buitenconcert is het optreden van Paul Simon, 18 juni 1989 in het Goffertpark te Nijmegen. Dat concert staat in het teken van dat album Graceland, Pauls samenwerking met Afrikaanse muzikanten als Ladysmith Black Mambazo, Hugh Masakela en Miriam Makeba. En deze artiesten zijn allemaal present op dat concert. Je kan het slechter treffen. Voorprogramma’s Johnny Baby en Van Morrison doen mijn hartje nog niet echt sneller slaan, maar met Paul Simon en de hele club eenmaal op het podium slaat een vonk over en start een zeer memorabel optreden. Ik heb dan natuurlijk nog weinig ander vergelijkingsmateriaal. Ben een paar keer naar Parkpop geweest, maar dat is toch anders dan dit optreden waar iedereen speciaal voor gekomen is.
De setlist in Nijmegen komt grotendeels overeen met die van het optreden Graceland Live, verderop in dit lijstje. Dat concert is opgenomen in Zimbabwe in 1987, als Zuid-Afrika internationaal dik onder vuur ligt vanwege de apartheid en gastartiesten Hugh Masakela en Miriam Makeba daar niet welkom zijn. Van die laatste twee heb ik ook hun solo hits in Nederland ook in dit Spotify lijstje gezet. Als ik dan toch bezig ben…
Woensdag 22, vrijdag 24 en zaterdag 25 april geeft Paul Simon concerten in AFAS live. Die staan onder het mom A Quiet Celebration in het teken van zijn meest recente album Seven Psalms uit 2023. Dit lijstje sluit af met Wait, het laatste nummer van dat album. Na al die swingende en strijdbaar klinkende Afrikaanse vrolijkheid klinkt dit album meer alsof Paul Simon en zijn vrouw Edie Brickell klaar zijn om het moede hoofd neer te leggen. Ik heb nog maar even geen kaartje voor het concert gekocht. Ticketprijs is er trouwens ook eentje uit de categorie: Even slikken. Dan kun je misschien beter naar Ladysmith Black Mambazo gaan, die in december een aantal optredens in ons kikkerlandje doen.
Dat Seven Psalms album van Paul Simon is ook een vreemde eend in de bijt, maar ik kan het album op zich goed hebben. In ruim een half uur non stop loodst Paul Simon je akoestisch en verstild door zijn persoonlijke visie op spiritualiteit. Dat klinkt misschien niet als de grootste aanrader, maar ik heb hem in zijn geheel beluisterd: het zet je in elk geval even in een compleet andere wereld. Daarin lijkt t dus wel de letterlijke tegenhanger van Graceland, de ene extravert en vrolijk klinkend, de ander introvert en beschouwend. Voor allebei is wat te zeggen.
Heb je dan nog geen genoeg ervan, in 2024 is ook nog een lange documentaire over Paul Simon verschenen. Zie hier een recensie. En hier als tegengas nog een verhaal uit de Graceland tijd dat in die Paul Simon documentaire waarschijnlijk net buiten beschouwing blijft. Ook dat kan je aan het denken zetten. Weet Paul Simon wel dat wolven net zo gevaarlijk kunnen zijn als slapende leeuwen...?
Intussen beter gewoon vrolijk dansen op de muziek uit het lijstje.
Ga ervan genieten