Vorige week vrijdag ben ik met buurvrouw Renée naar de Oneindige Carcassettes Avond in KochxBos Gallery (van Esther Koch en Hans Bos) geweest.
De avond is onderdeel van het programma rondom het 30 jarig jubileum van het onafhankelijke Carcassettes label. Dat label begint in 1996 met een stel gelijkgestemde Nederlandse muzikanten die hun eigen muziek op hun eigen manier willen uitbrengen. Een heel losse samenwerkingsvorm waarbij iedereen even een tijdje platenbaas kan zijn. Er doen bekende talenten mee zoals Ellen ten Damme, Fatal Flowers en Claw Boys Claw, maar ook minder bekende talenten brengen op die ultieme DIY manier hun muziek uit: op cassettebandjes met zelf ontworpen hoesjes in zeer beperkte oplage. En zorg maar dat je er optredens mee krijgt of in elk geval meer bekendheid.
Nog wat meer info over de historie van Carcassettes staat hier en hier.
Over Robin Berlijn en Fatal Flowers heb ik al eerder een verhaaltje geschreven. En vanavond zie ik Fatal Flowers nog een keertje optreden, dat is gelijk het laatste optreden van de tournee die ze afgelopen maanden hebben ondernomen.
De Carcassettes avond wordt gepresenteerd door Robin en door Hans Bos, een van de eigenaren van de galerie en initiatiefnemer achter het hele Carcassettes concept. Hans speelt eind jaren 80 gitaar in The Rhinocaps, die nemen een EP op die helaas niet op Spotify staat, maar wel hier op Soundcloud. Daarna is hij begin jaren 90 zanger, gitarist en songwriter van de fijne band The Soft Parade. Twee albums uitgebracht (Puur en Get Well Soon), allebei geproduceerd door Dave Stewart van Eurythmics. Dat eerste Soft Parade album staat hier nog altijd in de platenkast, ik zet het maar weer eens op en kijk gelijk door de tracklist. Hee, Evy Waters en wij hebben onze dochter Evy genoemd... PUUR toeval natuurlijk.
The Soft Parade tourt samen met Dave's band Spiritual Cowboys, maar ook met andere bands als The Godfathers en Shakespears Sister. Ineens verdwijnt de band van het podium. Bij Carcassettes maakt Hans muziek onder de naam Speaker. Die muziek verschijnt als deel 3 en deel 19 in de serie. Daarna start Hans zijn huidige band MonthruSun, met daarin ook weer veel bekende namen als je de Carcassettes eens beter bestudeert. Ik heb al die muziek maar eens op chronologische volgorde in een Spotify lijstje gezet. Op de Soundcloud pagina van Hans Bos vind je eventueel nog wat andere nummers en demo's. En hier nog een leuk interview met hem.
Bij het hele Carcassettes verhaal lijkt het sowieso weer alsof ik in die vorige week al genoemde tijdsmachine zit. Zelf eigen geschreven muziek opnemen op een 4 sporen cassetterecorder, dat heb ik ook een hele tijd gedaan. In 1996 trekt mijn vriend en bandgenoot Alfred voor een stage van een paar maanden naar Bremen. In die tijd vind ik Elsbeth, een gitariste/zangeres die ook nog haar eigen muziek schrijft, via een advertentie bij onze oefenruimte The Box in Katwijk.
Eerst speel ik samen met Elsbeth, dan komt Alfred erbij en spelen we met z'n drietjes een tijd lang onder de bandnaam Bended Knee. Vrijwel alleen maar eigen materiaal. Als we al een cover spelen, dan meestal van favoriete artiesten van Elsbeth, zoals Throwing Muses of Concrete Blonde.
Met Alfred speel ik nog in een bluesband (alleen maar covers). De bassist van die bluesband heet Bert en hetzelfde geldt voor de eigenaar van The Box. Op een gegeven moment spelen we met deze mannen erbij ook nog een keertje samen, 3x Bert in 1 band. Mijn vriend Maurice noemt ons daarom The ElsBert Blues Band, goed gevonden, al spelen we nog steeds de nummers van Elsbeth en die hebben maar weinig met blues te maken.
Uiteindelijk gaan Elsbeth en ik als duo verder. The White Stripes avant la lettre. Nou ja, in onze fantasie in elk geval.
En we blijven maar schrijven, schrappen, opnemen en bewerken en het komt daardoor nooit echt van de grond. Er is zelfs sprake van een aantal "lost tapes" uit de trio periode met Alfred. Elsbeth kent iemand die graag opnames maakt, ook weer op cassettebandjes, maar wel met iets betere apparatuur dan wij gewend zijn. Dus die man komt met alle apparatuur naar onze oefenruimte en dapper spelen we daar ons materiaal in. Elsbeth hoort kort erna nog wel een ruwe versie van die opnames terug, maar vervolgens vertrekt die knakker met de noorderzon. Nooit meer wat van gezien of gehoord.
Misschien zijn we intussen wel wereldberoemd op een plek waarvan we het bestaan niet eens vermoeden. Of, iets realistischer, zijn die tapes allang weggegooid om nooit meer te worden teruggevonden. Het is even niet anders. Ik heb onze zelfgemaakte cassette opnames ook allang niet meer, maar in de archieven vind ik nog wel een stel zelf gebrande CD's met opnames die Elsbeth en ik ooit hebben gemaakt en opgenomen op mijn toenmalige stoommachine van een computer.
Want op een gegeven moment zijn we dus wel van 4 sporen cassetterecorder overgestapt naar opnemen op de computer. Met als groot verschil dus dat we onze muziek nooit zelf hebben uitgebracht of ermee hebben opgetreden als band. Elsbeth en ik hebben in 2003 onder de naam Beesje onze grootste "hits" uit de jaren ervoor nog een keertje opnieuw opgenomen. Het klinkt - uiteraard - legendarisch.
Maar mijn harde schijf met daarop de meersporen opnames en de complete cover art van die 2003 sessies is jaren terug al een keer gecrasht. Ik heb gelukkig nog wel een werkende CD gevonden met al die nummers in hun uiteindelijke versie. En nog een demo van een nummer live opgenomen in The Box. Dus ik ga die maar eens opnieuw digitaliseren en iets meer toekomstbestendig opslaan ergens.
Afgelopen week nog even op zoek gegaan naar ander analoog historisch materieel, maar dat levert nog niet veel op. Nou ja, het levert wel veel ouderwets gezellig Whatsapp verkeer op met Elsbeth. En mogelijk komt daar nog wel wat ouder werk te voorschijn, veel ervan is tenslotte op de zolderkamer bij Elsbeth thuis opgenomen. De ultieme schat zou zijn als blijkt dat ook nog onze 4 sporen Tascam cassetterecorder daar ergens onder een dikke laag stof ligt met de bandjes ernaast. Maar dat kan dus wishful thinking zijn...
Grappig genoeg past de muziek die we toen maakten eigenlijk prima in die serie Carcassettes. Alleen wisten wij destijds nauwelijks van het bestaan van die groep gelijkgestemde zielen. Qua werkwijze en manier van opnemen hadden we er zo tussen gepast.
Anyway, van Carcassettes is het hele archief met opnames inmiddels wel gedigitaliseerd en zelfs opgenomen in de muziekcollectie van het Allard Pierson en daarmee dus officieel Nederlands cultureel erfgoed geworden. In dit Spotify lijstje muziek van de wel uitgebrachte Carcassettes. Van de oorspronkelijke serie van 40 cassettes zijn er op dit moment van schrijven al 34 beschikbaar op Spotify. Van elk deel heb ik 1 nummer in het lijstje gezet. Het wisselt nogal qua muziekstijlen, maar dat houdt het dan ook wel weer lekker gevarieerd.
Ga ervan genieten en als je vanavond nog kan, ga dan nog even snel naar Fatal Flowers, wie weet hoe lang het weer duurt voordat we weer wat van die mannen horen of zien...