The Fatal Flowers geven in 1990 hun laatste optreden op Parkpop in het Haagse Zuiderpark. Zonder dat we het door hebben eigenlijk. Gewoon een lekker degelijk rockend optreden en de volgende dag de wat cryptisch geformuleerde mededeling dat de band ophoudt te bestaan. Doodzonde, want naar mijn bescheiden mening is daarmee een van de beste bands uit Nederland opgeheven.
Ik leer de band kennen door hun meest bekende nummer Younger Days, afkomstig van het gelijknamige album uit 1986. Zo'n beetje het enige nummer van de band dat je nog weleens op de radio hoort. De band heeft een jaar daarvoor al een titelloos mini album uitgebracht. Die twee worden later als één album op CD uitgebracht.
Een vriend van me heeft het Fatal Flowers album Johnny D. Is Back! (1988) in de collectie. Dat album groeit uit tot een klassieker, in elk geval bij ons in huis. Het nummer Too Free van dat album is de enige Nederlandse inzending voor mijn eigen uitvaart (duurt nog even, hoop ik). De andere nummers voor die gelegenheid zijn voor Jimi Hendrix (The Wind Cries Mary) en Miles Davis (Flamenco Sketches). Dat wil wel wat zeggen over het belang van deze band, in mijn kleine wereldje in elk geval, denk ik.
In 1990 verschijnt de laatste FF plaat Pleasure Ground. De single Both Ends Burning (origineel van Roxy Music) haalt de Top 40 net niet. Toch staan we te popelen om die band nou eindelijk eens live te zien. De eerste keer dat dit lukt is in het Leidse popcentrum LVC. Robin Berlijn is dan de nieuwe solo gitarist van de band. En Robin is ook de zoon van onze buurvrouw, dus we zien hem met enige regelmaat langs komen.
In 2019 komt de band voor het eerst in jaren weer bij elkaar voor een serie optredens. In de bezetting van Pleasure Ground, dus met buurjongen Robin wederom in de band. We zien ze dan optreden in het Paard in Den Haag.
En nu is de band weer bij elkaar gekomen voor een serie festival optredens, wederom in de Pleasure Ground bezetting. Aanleiding is het 40 jarig jubileum van het album Younger Days, inmiddels een steeds toepasselijker geworden titel. Ik lees een mooi interview met frontman Richard Janssen in de aanloop naar die festivaltournee.
Ik heb The Fatal Flowers pas live gezien op het Ribs En Blues festival, het eerste echte optreden van deze tournee. Ouderwets vooraan en met regelmaat kippenvel, terwijl het in de tent zeker 30 graden was. Die mannen worden alleen maar beter, zeg ik geheel objectief... Heeft niks met jeugdsentiment te maken.
En gisteravond zie ik de band nogmaals in het Haagse Zuiderpark. Niet op Parkpop, want dat festival bestaat inmiddels al jaren niet meer, maar wel in het Zuiderparktheater. Een optreden op gewijde grond dus eigenlijk. En de band sluit nu af met een korte akoestische set, die ze helaas niet helemaal mogen afmaken.
Misschien pak ik nog wel een FF show mee, ergens later deze zomer...
De band heeft geen grote discografie, dus in het Spotify lijstje heb ik ook maar wat nummers gezet van andere projecten van Richard Janssen en Robin Berlijn.
Robin is tegenwoordig ook druk met een project rondom het indie label Carcassettes. Benieuwd waar dat allemaal nog toe gaat leiden.
Ik heb in oktober 2024 een lang verhaal geschreven waarin Robin en The Fatal Flowers ook een prominente rol spelen, dat staat hieronder:
Het verhaal van deze week begint op Burendag, dit jaar op 28 september. Ik krijg een appje van een van de trouwe volgers, mijn vroegere buurmeisje Inge. Heb je al een lijstje gemaakt van Bettie Serveert? Goede vraag, eerlijk gezegd heb ik al jaren niet aan die band gedacht, laat staan muziek van geluisterd. Ik ken ze van een teepje dat ik ooit had met daarop het debuutalbum Palomine uit 1992. Van dat album is in 2023 een 30 years special edition van uitgebracht. Best een leuke plaat, maar niet eentje die later alsnog op CD of LP in mijn platenkast is geëindigd. Ik had een ander teepje waar de band speciale gast is in een uitzending van de VPRO met een terugblik op de beste albums van 1992. Daarna ben ik de band wat uit het oog verloren, om het eens zachtjes te zeggen. Maar ze bestaan nog. Sterker nog, ze treden zelfs op.
Hier het lijstje van Bettie Serveert en hier nog meer info over de band.
Ik ben eigenlijk van plan jullie te trakteren op een lijstje met Lou Reed en Velvet Underground. De beste man en zijn band waarmee hij legendarisch werd, zijn al een poosje aan een lijstje toe. En toevallig heeft Bettie Serveert een album opgenomen met alleen maar covers van Velvet Underground nummers. Mooi, dan kunnen die dus wel samen in 1 lijstjes inzending. Over Lou Reed is natuurlijk veel meer te vertellen, maar dat mag wikipedia doen. Ik wil het hebben over buren en verre vrienden. De buren van Lou Reed, uit New York zoals producer Bob Ezrin (Berlin, ook bekend van o.a. KISS en Pink Floyd), gitaristen Steve Hunter en Dick Wagner van de band van Lou Reed halverwege jaren 1970, maar ook te horen op albums van Alice Cooper, Aerosmith (Steve) en KISS (Dick). Lou Reed heeft zelfs nog teksten geschreven voor KISS ten tijde van hun conceptalbum (Music From) The Elder. En verre vrienden zoals David Bowie en zijn toenmalige gitarist Mick Ronson, producers en muzikanten op Transformer, het meest succesvolle album van Lou Reed, met daarop zijn meest bekende nummers Walk On The Wild Side en Perfect Day.
Hier het lijstje van Lou Reed & VU. En hier nog meer info over Lou Reed en Velvet Underground.
Toch is het verhaal daar nog niet mee klaar. Zoals gezegd, het thema buren. Op 6 oktober gaan Evy, Sandra en ik naar Buurman en Buurman gaan naar de maan in het Stadstheater Zoetermeer. Met daarin deze hilarische bewerking van David Bowie’s Space Oddity. En aan het einde nog een andere prachtige tegeltjeswijsheid Een goede buurman is beter dan een verre vriend.
Hier in het Zoetermeerse is Renée al jaren mijn buurvrouw. Als ze net naast ons komt wonen, gaat het gesprek over in bandjes spelen. Ja, dat doet mijn zoon Robin ook. Pas later valt het kwartje. Robin Berlijn, de gitarist van de laatste bezetting van naar mijn idee een van de beste bands die Nederland ooit heeft voortgebracht: The Fatal Flowers. Robin heeft op dat moment nog een relatie met Ellen ten Damme. Speelt ook in haar band. Ellen is dus eigenlijk ook een soort buurmeisje van me. Ja, ik weet het, je moet het ruim zien… En op 8 oktober staat Ellen toevallig in het Stadstheater in Zoetermeer met haar nieuwe show Barock. Renée belt op of ik zin heb om mee te gaan naar die show. Dat durf ik wel. En word nog verrast als Ellen een fraaie jazzy bewerking van I Was Made For Lovin’ You, de grootste hit van KISS uitserveert en later in de show nog een keer een veel meer rockende versie van hetzelfde nummer. Dus ook maar een lijstje Ellen ten Damme gemaakt.
Hier staat het lijstje van Ellen ten Damme en hier staat nog meer info over deze Dame.
OK, maar dan is het nog steeds niet helemaal rond. Dat wordt het pas als ik me realiseer dat de eerste (en enige) plaat van Robin met The Fatal Flowers is geproduceerd door die eerdergenoemde voormalig David Bowie gitarist Mick Ronson. Dus vooruit, dan ook nog maar een lijstje Mick Ronson met zijn meest in het oog springende producties en andere samenwerkingen.
Hier staat het lijstje van Mick Ronson en hier staat nog meer info over Mick.
Ellen speelt in haar show ook nog Army Dreamers van Kate Bush. En dat is dan weer de favoriete artiest van dat andere buurmeisje Inge, waarmee dit hele verhaal begonnen is. Drie zussen wonen lang geleden naast me, allemaal fan van Kate Bush. Heel eerlijk gezegd, dat is nooit helemaal overgeslagen op mij. Maar ik ben de beroerdste niet en een lijstje is dan wel het minste dat ik kan doen.
Hier staat het lijstje van Kate, met wellicht voor echte fans toch nog een verrassing en hier staat nog meer info over Kate Bush.
Voorlopig kunnen jullie weer even vooruit.
Ga ervan genieten