Op het afgelopen Ribs And Blues festival zie ik naast de eerdergenoemde helden met veel dienstjaren, ook nog wat relatief jongere bands. Het Canadese Bywater Call is er daar een van. De Amerikaanse zanger en gitarist Israel Nash treedt ook op tijdens Ribs And Blues, maar ik skip dat optreden, want heb ook al kaartjes voor zijn show in Lantaren Venster op 27 mei, precies 2 dagen later.
Het zijn artiesten die duidelijk inspiratie halen uit muziek uit de jaren 60, begin jaren 70 van de vorige eeuw. Een periode die de bandleden zelf zeker niet bewust hebben meegemaakt, want Israel Nash is geboren in 1981 en ik schat dat de leden van Bywater Call ongeveer in diezelfde leeftijdscategorie zitten.
Op Woodstock zouden ze niet hebben misstaan in elk geval. Bywater Call doet me vaak denken aan Janis Joplin en Israel Nash vooral aan Neil Young. Voorwaar niet de slechtste artiesten om mee vergeleken te worden.
Het meest recente album van Bywater Call is de liveplaat Sunshine. Voor wat lovende recensies over dat album, lees hier, hier en hier. Op Ribs And Blues is de band ook bijzonder lekker op dreef. Bywater Call staat begin 2027 in het Paard Den Haag. Ik denk daar maar eens kaartjes voor te gaan halen. Want het optreden smaakt absoluut naar meer.
Israel Nash is een held die ik nog niet eerder heb ontdekt. Best vreemd, in Nederland is hij met regelmaat te zien en sterker nog, zijn eerste twee platen komen zelfs uit bij een Nederlands platenlabel Continental Records Services. Toch is er verder maar weinig Nederlands aan deze Amerikaan. Zijn derde en meest succesvolle plaat heet Rain Plans, die plaat komt uit in 2013 bij Loose Music. Israel Nash neemt nadien nog een aantal albums op voor verschillende labels.
Hij is in 2024 op tournee voor zijn dan meest recente album Ozarker, maar ineens breekt Israel de tour af, trekt zich terug van social media, brengt geen nieuwe muziek meer uit en komt pas eind 2025 weer in de lucht. Met een plan voor 2026: het uitbrengen van 3 albums in 1 jaar. Een tienjarig jubileum editie van Rain Plans (tel maar na, dat klopt niet helemaal), het inmiddels verschenen instrumentale album Moods (met zijn vaste begeleider, pedalsteel gitarist en toetsenist Eric Swanson als duet partner) èn een herinterpretatie van Sweetheart Of The Rodeo, het legendarische countryrock album van The Byrds, hun eerste samenwerking met countryrock held Gram Parsons.
Het optreden in Lantaren Venster verloopt ongeveer net als de avond ervoor in Tivoli Vredenburg, lees de recensies hier en hier. Israel Nash is inmiddels weer vertrokken naar de VS, maar komt hij weer een keer deze kant op, dan ben ik daar zeker bij.
In de Spotify lijstjes van Bywater Call en Israel Nash een selectie van de muziek die momenteel van ze op Spotify te vinden is.
O ja, waarom Sweethearts of the Rodeo. Dat zit zo. The Byrds nemen Sweetheart Of The Rodeo op als de band ietwat in zak en as zit. De psychedelische toer die ze tot dan toe hebben ingeslagen slaat niet lekker aan. David Crosby is inmiddels uit de band. Die gaat spelen met Stephen Stills. En korte tijd daarna met Graham Nash (geen familie van Israel). Als laatste lid van de nieuwe band, komt de Canadees Neil Young erbij. Als Crosby, Stills, Nash & Young spelen ze op Woodstock. De bandleden maken veel ruzie en komen weer bij elkaar, etc etc. In 1970 verschijnt het eerste soloalbum van Stephen Stills. Met daarop de single Love The One You're With. Dat nummer hoor je Bywater Call spelen op dat Sunshine live album. En Israel Nash brengt binnenkort een nieuwe blik op Sweetheart Of The Rodeo uit. Tijdens het concert speelt hij in de toegift een akoestische versie van het bekendste nummer van de plaat You Ain't Goin' Nowhere. Maar op dezelfde plaat staat bijvoorbeeld het minder bekende Blue Canadian Rockies, wat op zich ook een prima omschrijving is voor Bywater Call. In mijn beleving klopt het en is de cirkel weer eens rond...
Ga ervan genieten